Nieuws Zeewolde

Na zeven jaar toch weer thuis: poes Tijger keert, vlak voor kerst, onverwacht terug

Zeven jaar lang werd aangenomen dat poes Tijger niet meer leefde. Tot er vrijdagavond rond 22.00 uur een telefoontje kwam uit Almelo. “Ze zit hier levend voor me, gewond, maar levend,” zei de man van de dierenambulance. Dankzij een melding en een goed geregistreerde chip kon de poes worden gekoppeld aan haar eigenaar, Fleur ten Haaf, uit Zeewolde.

Voor Fleur voelde het telefoontje onwerkelijk. “Het heeft echt even een uurtje geduurd voordat het besef kwam: hoe dan?” Tijger werd in het voorjaar van 2017 bij Fleur thuis geboren en raakte begin 2018 vermist.

Foto van vermiste poes Tijger die na zeven jaar werd teruggevonden.
Foto: Poes Tijger

De vermissing werd meteen gemeld bij Amivedi. “Die melding heb ik er nooit afgehaald,” vertelt Fleur. Toch verdween de hoop langzaam. “We wonen op een industrieterrein dus na een tijdje gingen we er allemaal vanuit dat ze doodgereden was. Helaas gebeurt dat vaker.”

Toen de dierenambulance de chip uitlas, verschenen haar naam en telefoonnummer. Tijger was de eerste poes die alleen van Fleur was. De medewerkers van de dierenambulance keken raar op toen Zeewolde als woonplaats werd weergegeven. Zelf dacht Fleur dat het een vergissing was: “Ik zei nog: Ik heb twee katten die gewoon thuis zijn, dit is niet mijn kat.” Tot de naam Tijger werd genoemd: “Ik dacht: Dat kan niet, ze is al zoveel jaar weg.”

Gevonden in Overijssel

Tijger werd gevonden nadat zij was komen aanlopen bij een paardenpensionstal in Overijssel. Ze was er slecht aan toe en de mensen die haar aantroffen aarzelden geen moment. Ze namen haar mee en schakelden direct de dierenambulance in. “Ze hebben echt super gehandeld, dat is precies wat je moet doen.”

De poes werd naar een asiel in Almelo gebracht, waar zij werd opgevangen en onderzocht. Daar werd haar chip uitgelezen en werd duidelijk dat Tijger een bewogen leven had geleid.

Ook haar gedrag viel op: “Ze is zo lief naar mensen toe en totaal niet verwilderd. Ze moet al die tijd ergens bij mensen hebben geleefd, dat kan niet anders.” Ook bij het ophalen viel dat op. “Ze liep zelf haar reismandje in. Alsof ze wilde zeggen: we gaan, terwijl katten meestal een hekel hebben aan reismandjes.”

Tijger verblijft nu in het huis van de moeder van Fleur, waar ze eerder ook heeft gewoond en goed in de gaten kan worden gehouden. De katten die er waren toen Tijger verdween, zijn er niet meer. Inmiddels zijn er andere katten, die via een bench rustig kennis kunnen maken met Tijger.

Ondertussen lijkt het alsof Tijger nooit weg is geweest. “Ze is nergens bang voor, zelfs niet voor het hondengeblaf vanuit de opvang en trimsalon.”

Intensieve zorg is noodzakelijk

De situatie is “heel dubbel,” legt Fleur uit. “We zijn heel blij dat ze weer terug is, maar hebben ook veel vragen over wat Tijger de afgelopen jaren heeft meegemaakt. Waarschijnlijk krijgen we daar nooit antwoord op, maar toch hoop ik dat iemand die meer weet dit leest en contact met ons opneemt.”

Naast blijdschap zijn er ook zorgen om de gezondheid van de poes. Ze is mager en heeft wonden aan alle vier haar poten. Ook haar bekje is beschadigd, waardoor eten pijnlijk is. “Het is wel echt een doorzetter, want ze eet droge brokjes, terwijl ze ook nat voer tot haar beschikking heeft.”

Gisteren lag ze ruim twee uur onder narcose om haar wonden schoon te kunnen maken. Het herstel zal veel tijd gaan kosten. “Het belangrijkste is dat haar mondje goed geneest, zodat ze pijnloos kan eten.” Toch blijft de familie hoop houden. “Wij hebben er vertrouwen in dat het goed gaat komen en we gaan ervoor.”

Chippen en registreren

Dat Tijger nu weer thuis is, is volgens Fleur een samenloop van omstandigheden. “Dat de melder de dierenambulance heeft gebeld, is heel belangrijk geweest. Maar dat Tijger gechipt was én dat de chip goed geregistreerd stond, zorgde ervoor dat ik gebeld kon worden.”

Fleur had zelfs het pasje van de registratie nog in haar bezit. Die kon ze gelijk pakken toen ze belden. Maar het paspoortje van Tijger had ze net vijf weken geleden weggegooid. “Ik heb toen mijn auto opgeruimd en vond haar paspoortje in mijn dashboardkastje. Ik dacht: ja wat moet ik hier eigenlijk nog mee?”

Daarom wil ze andere huisdiereigenaren iets meegeven. “Laat je kat chippen en registreer de chip op de goede manier. Dat voorkomt zoveel ellende.” Ook heeft ze een oproep aan mensen die een kat tegenkomen. “Voer geen katten die aan komen lopen, dan gaan ze nooit meer naar huis en bel bij twijfel altijd de dierenambulance, ook als een kat er gezond uitziet.”

Voor Fleur voelt het nog steeds onwerkelijk. “Je sluit zo’n hoofdstuk af en dan blijkt het toch nog niet voorbij.” Het herstel zal tijd kosten, maar de wens voor de komende tijd is duidelijk: “Dat ze na alles wat ze heeft meegemaakt nog een paar rustige jaren bij ons mag wonen, daar hopen we op.”