De door hen uitgelokte reacties van de zaal gaven daar conclusies en kanttekeningen bij. Blij zijn met wat er is, of het nu goed of minder goed gaat. En dat geldt dan ook voor de omgeving. Mantelzorgers zouden daarbij een stuk gelukkiger zijn als er eens een hoop bureaucratie weg zou vallen. Dat geldt trouwens ook voor de aanwezigen die werkzaam zijn in de eerste of tweedelijns gezondheidszorg.
“Waar word je blij van?” Je wilt erbij horen en een plaats in je sociale omgeving hebben. Een plek waarbij je omgeving soepel met je mindere momenten omgaat. De verschillende scenes gaven dan ook – positief dan wel negatief – aan hoe processen verlopen.
De specialist die weinig tijd voor je heeft. Een huisarts die dat juist wel doet. De verstikkende zorg van een echtgenoot. Of de man die koste wat het kost in zijn werk onmisbaar wil zijn en blind is voor de last die hij daarbij op de schouders van zijn vrouw laadt. De wijze waarop een en ander werd uitgebeeld leidde tot zowel hilariteit als inleving in het probleem. Het kernthema werd uiteindelijk in een door het publiek meegezongen lied gebracht: veerkracht, verbinding, kleine stapjes verder.
Uiteraard wees veel ook in de richting van het Toon Hermans Huis, een van de vele IPSO-instellingen. Die afkorting staat voor Instellingen PsychoSociale Oncologie. De nieuwe voorzitter van het Toon Hermans Huis, Henk de Vries, vertelde voorafgaand aan de voorstelling over de nieuwe samenstelling van het bestuur. Dit bestuur wil doorgroeien en omdat statistisch geldt dat 1 op de 2 mensen met de ziekte kanker kan worden geconfronteerd wil zij zich ook gaan richten op jongeren en jongvolwassenen. De subsidie van het Oranjefonds is bij dit project een steun in de rug.
En om de relatie met hun streven directer tot uitdrukking te brengen kondigde hij aan dat het Toon Hermans Huis nu een nieuwe naam heeft: Toon over leven. Het woord toon heeft veel betekenissen en hoe je de nieuwe naam ook uitspreekt, je kunt erin vinden wat je zoekt.
085-0640737